Rustdag

Vandaag doen we even rustig aan, we ontbijten op het gemak en rommelen wat op de kamer. De middag brengen we bij het zwembad door. Deze ligt tussen de olijfbomen en het is hier heerlijk rustig. Er zit een groepje van jonge Italianen die kletsen en lachen met elkaar. Ik kan me zo goed voorstellen dat hele families op zondagmiddag met elkaar van het eten genieten. Dat wat je in de films ziet, zie ik hier zo voor me. Deze rust en bovenop een berg zitten heeft ook nadelen. Even gaan lunchen in het dorp is zonder auto bijna niet te doen.

Ik vraag me ook af hoe het hier in de winter zal zijn. Je hebt sneeuwkettingen nodig om de berg op te rijden en een pakje boter vergeten zijn bij de supermarkt is op zijn zachtst gezegd onhandig.  Persoonlijk zou ik liever op een plek met wat meer voorzieningen willen zitten of minimaal de beschikking hebben over een auto.

We hebben vervoer geregeld naar naar i tre pini, de drie pijnbomen een restaurant dat goed staat aangeschreven.

Voor de tweede avond op rij eten we heerlijk en ook eigenlijk een beetje te veel. Aad heeft nu als hoofdgerecht gestoofde runderwangen met aardappel puree en de smaak is voortreffelijk. Vooraf heeft hij kippenlevers ook heel lekker. Mijn voorafje is een flan, een soort panna cotta, van courgette met een crème van parmezaan en een parmezaan koekje.

Hoewel lekker wel vrij machtig.  Mijn hoofdgerecht is een abnormaal groot stuk geroosterd vlees aan het bot. Perfect gegaard en perfect op smaak maar wel veel. Gelukkig worden we teruggebracht naar i Parigi, wat overigens parijs betekend, waar we als een blok in slaap vallen. Morgen gaan we naar Florence.