Termoli

Het is alweer onze laatste volle dag in Termoli. Na het ontbijt haal ik de was binnen. Ik heb allemaal sneldrogende kleding bij me en de zon helpt natuurlijk ook een handje. Wat echt heel goed werkt is het wasmiddel wat ik bij een outdoor winkel heb gekocht. Hiermee kun je ook in koud water wassen en je hebt maar een heel klein beetje nodig en het is ook heel snel weer uitgespoeld. Dus even een wasje op de hand is zo gebeurd en je hebt weer lekkere frisse kleding. Genoeg reclame. Het ontbijt is op een klein binnenplaatsje heerlijk in de schaduw en onder ons balkon. Een van de eigenaren, hij is getrouwd met een Italiaanse is een Belg een erg sympathieke gast. Ze zijn trouwens allemaal erg aardig hier. Na wat op de kamer gerommeld te hebben, is de tas ingepakt om naar het strand te gaan. Gisteren waren we al bij een strandtent uitgekomen maar er zijn er nog veel meer, hebben we gezien aan de kleur van de parasolletjes. Elke strandtent heeft zijn eigen kleur. De voorste is nogal een chique tent en we besluiten wat verder door te lopen. Onderweg komen we wat souvenir winkeltjes tegen waar we even rondstruinen. Een ervan verkoopt voornamelijk armbandjes. Daar moet in natuurlijk even naar binnen en weet ik twee armbandjes te regelen. Ik probeer een ervan te ruilen voor een van mijn zelfgemaakte maar de eigenaar is chagrijnig en heeft er geen zin in. Dan niet. We lopen door naar de volgende strandtent waarvan de naam ons in iedergeval wel aanspreekt, Anne. Wanneer we beneden komen is daar een afdak waar een grote Italiaanse familie aan een tafel zit en er is nog een tafeltje vrij. We hebben het warm en zijn bezweet, wanneer niet, en willen eerst wat drinken. Wat het zweten betreft benijd ik de Italianen wel, ze zien er nooit uit alsof ze het warm hebben en zijn al helemaal niet bezweet. Italianen hebben vast een of ander gen dat daar verantwoordelijk voor is. De jongen achter de bar heeft er geen zin en pas na een paar keer vragen komt hij in beweging. Op de vraag waar we parasols kunnen huren maakt hij een vaag gebaar.  We drinken onze cola op en besluiten dan te vertrekken. De sfeer vinden we niet prettig. Uiteindelijk komen we dan toch weer uit bij de eerste luxe strandtent. Er is een lijst waaruit we kunnen kiezen waar je een strandbed wilt en met welke voorzieningen. Uiteindelijk kiezen we voor een hele luxe variant. Matrassen op het bed, handdoeken, een tafeltje met daarop twee flessen water, aan u de keus plat of bruisend en niet geheel onbelangrijk op de eerst rij. Wifi is available en eten en drinken via de QR code te bestellen. Van het laatste maken we overigens geen gebruik.

Wel van de douches die bij de prijs zijn inbegrepen. De bedden staan bijna in het water. Hier brengen we de rest van de middag door, beetje zwemmen, blogje schrijven, sudoku maken, moet je proberen sudoku te verkleinen door er tje achter te zetten, heb ik maar weer verwijderd, mensen kijken. Wanneer we uitgewenteld zijn gaan we douchen en omkleden. Dan zien we ook dat er volop voorbereidingen getroffen worden voor een bruiloft wat een heuse huwelijksvoltrekking op het strand blijkt te zijn.

We lopen een rondje op zoek naar een plek waar we wat kunnen drinken en een kleinigheid kunnen eten.  Dat blijkt lastig. Er is maar een bar/galeteria en we bestellen een wijntje maar meer dan wat nootjes en chips hebben ze niet. Eettenten zijn er volop maar die gaan pas rond zeven  uur of zelfs om acht uur open. We drinken wat en slenteren verder tot we een rondje gelopen hebben en we op de burcht weer uitkomen ter hoogte van het strand. Daar komt de bruid net aangelopen aan de arm van vermoedelijk haar vader die haar weggeeft. We blijven kijken totdat we zien dat ze getrouwd zijn. Horen kunnen we het niet en verstaan al helemaal niet. Wel kunnen we het applaus horen als het huwelijk voltrokken is. Ik heb er geen fotos van.

We lopen verder naar onze hotelkamer, wassen de badkleding uit, weer wassen, zodat deze morgen droog de koffer in kan. 

Van de week hadden we al Bugattini Amatriciana op de kaart zien staan, een soort pasta en een die Aad heel lekker klaar kan maken. Helaas is het restaurant gesloten verteld de chef ons, we zijn naar binnen gelopen omdat de deur open was. Ze wijst ons naar wat ik denk te begrijpen een ander restaurant maar dit blijkt een.plein/straat met alleen maar restaurants te zijn. We kiezen een restaurant waar meer dan alleen pizza te krijgen is en bestellen een AVGtje maar dan op zijn Italiaans. Scalopino a Limone, een mixed grill en gegrilde groenten op bruschetta gegrild, olijfolie en zout. Wederom weer heerlijk gegeten. Terwijl we aan het nagerecht zitten wordt er aan de tafel achter ons een schaal gepresenteerd. Even later wordt deze op de lege tafel naast ons gezet om uit te serveren. Er ligt een hele gebraden vus uit de oven op en die ruikt heerlijk. Je zou zo nog een maaltijd bestellen maar zo bont als een collega een zekere B de K uit R ook bekend als Bas maken we het maar niet.😉😉😉

Terug op de hotelkamer toevallig langs de finale van de US open gezapt en even blijven hangen maar niet lang genoeg om Alcaraz te zien winnen, toen waren mijn luiken al dicht. Ciao.