Flamingos or not.

Onze laatste hele dag in Carbonia want morgen gaan we noordwaarts. We besluiten terug te rijden naar het eiland Sant Anticiocoom te kijken of we daar flamingos kunnen spotten. Eerst drinken we koffie in een authentieke Italiaanse koffiebar. De moeder van een van de vrouwen die daar werkt komt binnen en het is duidelijk te zien dat zij elkaar kennen want er wordt op informele wijze contact gemaakt. Later komt de vrouw terug met een peuter op haar arm, het blijkt het dochtertje te zijn van de medewerkster. Weer valt het me op hoeveel aandacht en ruimte kleine kinderen krijgen er wordt haar geen strobreed in de weg gelegd. Hoe zwaar moet het straks voor haar zijn als ze niet meer al die ruimte krijgt?  Lukt het dan nog wel om kinderen grenzen aan te leren. Overigens zag ik wel dat de moeder van de peuter over een aantal dingen duidelijk anders dacht dan haar moeder, dus ik denk dat het met deze kleine meid wel goed gaat komen. Overigens heel schattig met grote donkere ogen en een donkere bos met krullend haar.

We rijden het eiland rond en uiteindelijk rijden we richting Calasetta via de kustweg die we eerder hebben gemist en heel even denk ik de gebogen ruggen van flamingos te zien. Snel zet ik de auto op een veilige plek een paar meter verderop en loop terug naar de plek waar ik ze zag. Helaas bleken het plastic ballen die aan een touw in een streng in het water worden gelegd om iets aan te geven. Mooie flamingos. We rijden door en ook hier zien we ze helaas niet. We komen in Calasetta terecht en gaan lunchen tussen de Italianen. Weer bestellen we inslata polpo en een frutti de mer,  een inktvis salade en een zeevruchten salade. Het gaat steeds beter want in vloeiend Italiaans vraag ik om olijfolie en zout. Als toetje hebben we pana cotta maar helaas leek deze meer op een pana betonia. We durven nog steeds de seada niet te proberen. Na deze heerlijke lunch rijden we weer richting het vaste land. Weer komen we langs de plek waar we verderop flamingos spotten en weer kunnen we hier niet stoppen. Als dit het is kunnen we in ieder geval zeggen dat we flamingos hebben gezien alleen helaas niet van dichtbij.  In onze zwerftochten in de omgeving van Cambonia hebben we al een paar keer dee plaatsnaam Iglesias gezien, intrigerend en vandaag besluiten we erheen te rijden. Of het komt omdat het zondag is en alle winkeltjes dicht zijn of om een andere reden, we vinden we geen klap aan. De naam is spannender dan het stadje. Rond een uur of zes zijn we terug op een heerlijk koele hotelkamer die trouwens in een omgeving staat die ook niet bruist van de authenticiteit, vlak in de buurt van uitvalswegen en hele grote winkelketens als de mac Donalds en een jysk. 500 meter de andere kant op, vinden we een pizzeria. Deze blijkt een leuk concept te hebben en populair te zijn bij de locals. Er wordt flink afgehaald en er gaan papieren zakken met een halve meter pizza mee de autos in. Afhankelijk van het aantal personen bestel je een kwart pizza per persoon. Ben je met vier heb je een hele pizza, met twee een halve etc. Iedereen besteld zijn eigen smaak. De pizza wordt in stukken gesneden en op een plank van een halve meter lang gelegd met de smaken netjes naast elkaar. Zo heeft iedereen zijn eigen smaak pizza maar heb je toch het gevoel van shared dining. Mocht je ooit in Carbonia komen ga dan zeker pizza eten bij K2 want die was ook nog eens erg lekker.  500 meter teruglopen lukt ons ook nog wel en voor we het weten zijn we weer terug op onze heerlijk koele hotelkamer voor het laatste nachtje hier alweer.