Castelsardo

Vandaag gaan we naar een plaatsje aan de kust dat Castelsardo heet. Hat stadje dat tegen de berg is aangebouwd heft zijn uiteindelijke naam gekregen door het kasteel dat boven op de klif gebouwd is. Het is in de twaalfde eeuw gebouwd als een fort door een Genuese famillie en kreeg in eerste instantie de naam kasteel Genua. In 1448 kwam het in handen van de Spanjaarden die het kasteel Aragona noemden. Sardinië werd later een koninkrijk dat geregeerd werd door de Piemontse Savoy dynastie tot 1767 toen kreeg het zijn huidige naam Castelsardo. 

We rijden een klein stukje om,  om de rocco del elefante te gaan bekijken. Het blijkt een rotsblok tezijn dat devorm vzneen olifant heeft. Er is geen parkeer plaats en ik parkeer de auto langs de kant van de weg en we steken over om dit natuurverschijnsel te kunnen  bewonderden. Het is grappig maar niet wereldschokkend. Ik vind de olifantenrots in Ijsland, die ik niet in het echt gezien heb, indrukwekkender. 

We rijden door naar Castelsardo en alsweaankomen is er een marktje. Ik parkeer deauto in de schaduw en lopen over het marktje. Het is klein en de kooplui zijn al aan het inpakken. Er wordt van allesverkocht, kleding, souvenirs maar ook levensmiddelen.  Een gezellige doorsnee Italiaanse markt. 

Welaten de automstaan en lopen naar het centrum aan devoet van de berg. De gekleurde huisjes zijn tegen de berg aangeplakt en hier en daar is er een doorkijkje naar het azuurblauwe water van de middellandse zee. Dit is echt bizar, zo mooi!

Castelsardo is duidelijk ingericht op toeristen. In het restaurantje op het plein onder de parasols krijgen we een menukaart in drie talen waaronder Duits. Men denkt ook vaak dat we Duitsers zijn, wat ik me wel voor kan stellen. We eten redelijk, hoe toeristischer de plek is hoe minder lekker we eten, of ik heb gewoon een beetje pech met mijn keuze van de salade. We lopen nog wat rond en het voordeel van een toeristische plekmis dat er ook voorzieningen zijn. Bij de bushalte staat een tuktuk. Die rijd vast naar boven naar het kasteel. Dat klopt ook alleen vinden we de prijs te hoog en er valt niet over te onderhandelen.  De nheuvel is te hoog ik durf het niet aan met mijn knie, dus deze laten we schieten. We hangen lekker de toerist uit, eten een heerlijk Italiaans ijsje en gaan nog even shoppen in een winkel die ik eerder al had gezien, althans ik ga even shoppen en Aad heeft een plekje in de schaduw gevonden. Ze verkopen hier prachtig aardewerk en ik kan het niet laten, die ene ovale schaal met de vissen moet mee naar huis. Ik heb nog spijt van die deken die ik in IJsland niet aheb gekocht en dat gaat me geen tweede keer gebeuren. Ik vraag omdat ik moet vliegen of de schaal extra verpakt kan worden en dat lukt. 

We rijden terug naar het hotel en besluiten nog even verkoeling te zoeken in het zwembad. We eten op het buitenterras van het hotel en net als de vorige keer smaakt het heerlijk. We rollne voor het laatste nachtje ons bed in, morgen gaan we naar huis.