Bumpy ride

Aad komt me ophalen en dan vertrekken we bij mij vandaan naar Schiphol. Het is erg druk tussen Oud Beijerland en Dordrecht en het kost hem bijna anderhalf uur om bij mij te komen.  Tegen twee uur vertrekken we.  Ondertussen heb ik de route gecheckt en de normale route die we zouden nemen heeft een extra reistijd van twee uur dus rijden we via de A15 richting de A2 en vermijden we zo de file op de A27. Rond half vijf zijn we met de shuttlebus op Schiphol waar Aad zich afvraagt of de deur van de auto wel dicht is..... We hebben tijd genoeg en Aad besluit om terug te gaan naar de parking. Ik loop vast door naar de vertrekhal. We hadden afgesproken bij de incheckbalies 2 en 3 en blijkbaar heeft Aad vertrekhal 3 onthouden want als hij belt dat hij terug is loopt hij in vertrekhal 3. Het enige wat vandaag soepel gaat is het inchecken. We lopen naar de gate en we wachten en wachten en wachten en wachten nog wat langer. Het vliegtuig komt om 18.55 aan de gate en het gaat natuurlijk nooit lukken om op tijd 19.15 te vertrekken. Om 20.15 is het boarden completed en zijn we klaar om te gaan. Helaas moeten we nog een uur en tien minuten wachten voor we weg kunnen. Doordat de aankomende vlucht vertraagd was en wij dus ook en omdat het erg druk is in het Europese luchtruim is er een tijdslot toegekend, vandaar dat we nog moeten wachten.  De airco staat aan en we zitten droog want inmiddels is het ook gaan regenen. Thuis had ik wat Netflix films gedownload dus maar vast een filmpje opgezet en om 21.20 vertrekken we dan eindelijk. Ben blij dat mijn oren wat zijn afgeschermd want in het vliegtuig zitten drie huilende, meer krijsende kinderen en degene  die het hardste krijst zit helaas in de rij naast ons. Het is twee uur vliegen en het eerste uur hebben we veel last van turbulentie en zien we het bliksemen. De riemen moeten vast blijven en als mensen opstaan van hun stoel wordt er direct gevraagd weer te gaan zitten en de riemen vast te maken. Waarschijnlijk zijn na die laatste vlucht waarbij er zo veel turbulentie was en waarbij er gewonden en zelfs een dode vielen de veiligheidsmaatregelen aangescherpt. Inmiddels zijn de kinderen gelukkig in slaap gevallen. Twee uur later dan gepland landen we in het donker in Olbia. We moeten vrij lang op onze koffers wachten en als we rond 00.15 onze koffers hebben is het autoverhuurbedrijf natuurlijk dicht en rest ons niets anders dan een taxi naar het hotel te nemen. We zijn niet de enigen. De wachtrij is enorm en hoewel de taxis af en aan rijden moeten we ruim een uur wachten voor we aan de beurt zijn. We worden allerhartelijkst ontvangen in het hotel en in een koele kamer door de airco ben ik in no time vetrokken.