Naar Termoli

Gisteren kreeg ik een mailtje van de reisorganisatie dat er vandaag gestaakt wordt door het personeel van de spoorwegen. Niet alles gaat plat, op de belangrijkste trajecten wordt er gereden, soms maar een keer per dag. In ons geval betekent dit dat onze trein later zal vertrekken. We hebben wel weer gereserveerde zitplaatsen. Trein 607 rijd van Bolzano in het noorden naar Lecce in het zuiden van Italië. Die reis duurt bijna een hele dag. Zover gaan wij niet mee, onze rit duurt net geen twee uur. We merken dat dit de enige trein is die rijd aan de drukte op het perron. Op de borden staat bij verschillende treinen dat deze zijn gecanceld en ook wordt het omgeroepen, gelukkig ook in het Engels. Ook in de trein is het druk en weer zitten er mensen op onze gereserveerde plek. Ik geef ze geen ongelijk als je een hele dag moet reizen. Er wordt ook steeds heel bereidwillig plaats gemaakt trouwens. Het is warm in de trein en op een gegeven moment worden er zelfs flesjes water uitgedeeld. De automatische schuifdeuren zijn geblokkeerd tussen twee rijtuigen in waardoor de overigens warme lucht wel enige verkoeling brengt. De voorzieningen zijn over het algemeen goed hoewel er vandaag geen wifi in de trein was, misschien wel een onderdeel van de staking? Weer rijden we pal langs het strand, soms lijkt het wel of we op het strand rijden zo dicht langs het water gaat het. Langs de hele kust vanaf Rimini tot in ieder geval aan Termoli is het een grote badplaats. Overal zie ik hotels en campings. Het is niet overvol maar best nog redelijk bezet. De grootste drukte is voorbij omdat de meeste  Italianen vanaf 1 september weer aan het werk zijn gegaan. We zien nog een enkel.gezin met kinderen. Vanaf het station nemen we een taxi naar het hotel die ons in tien minuutjes boven naar het oudste gedeelte van de stad brengt. De hotelkamer is wat kleiner dan de vorige kamers maar schoon en de ontvangst is allerhartelijkst.

Als we ons geïnstalleerd hebben, verkennen we de omgeving een beetje. Het is echt een oud gedeelte met allerlei kleine steegjes met mooie doorkijkjes en typische Italiaanse plaatjes. 

De sfeer is gezellig, meestal toeristen maar lekker ontspannen. We lopen rond en genieten van het prachtige uitzicht over het water. De Toscaanse heuvels waren geweldig en Florence zeker om nog eens naar terug te keren maar we merken allebei dat de zee toch de plek is waar we liefste in de buurt willen zijn. We drinken wat op het piazza bij de Cathedrale Santa Maria Della. Dat de kathedraal nog in gebruik is blijkt als er ineens de  onheilspellende klanken van een heel bekend muziekstuk op het orgel klinken. De sfeer wordt een beetje creepy en Aad zegt voor de grap dat de locals straks allemaal lange hoektanden krijgen. We houden ze scherp in de gaten........  Jammer genoeg duurt het orgelspel maar kort want het klonk best goed. 

We lopen verder langs de mooi verlichte burcht, een imposant bouwwerk waar je niet zomaar langs kwam. 

We genieten van de sfeer en gaan op zoek naar een restaurant om te eten. We hadden Nicoline in gedachten maar die is volgeboekt voor vanavond. We komen bij een restaurant/pension terecht en dit keer geen vis hoewel er een uitgebreid assortiment op de kaart staat. Aad heeft scalopino met een limoensaus en ik gegrilde kip, erbij verdura grigliata en gefrituurde aardappelschijfjes. Een half karafje wijn en een fles water maakt de hoofdmaaltijd compleet. We sluiten af met affogato, ijs met koffie. Voor nog geen €50.- hebben we heerlijk gegeten. 

Op de tafeltjes naast ons zien de borden met schaal en schelpdieren er goed uit dus wie weet komen we er nog eens terug. In het donker lopen we terug naar het hotel dat verrassend dichtbij blijkt te zijn. Moe van de reisdag en de warmte, ik was wat af, ploffen we in bed. Ciao!