In Bologna

We worden wakker van de wekker en hebben geslapen als een os. Nu pas als het licht is zien we hoe mooi de plek en de B&B zelf is. De kamer is heel groot een suite en gisteravond heeft David beloofd dat we het ontbijt op de kamer krijgen.

Wat een luxe. En wat een prachtig uitzicht! Op het gemak wassen en aankleden en David brengt het ontbijt op de kamer. Uit eigen tuin krijgen we pruimen en cour de boef tomaten. Wat een smaak zit eraan, heerlijk. 

Het uitzicht is prachtig en de rust bijna overweldigend. Na het ontbijt stuur ik Chiara een berichtje en al snel komt ze ons ophalen. Dan ook merken we het vertaling verschil in de app. Ze stuurt il arrive. Het Italiaanse is arrivero. Hoe moeten we dat nou opvatten? Het kan betekenen ik ben er of ik kom eraan. Het blijkt het laatste te zijn want we besluiten vast naar beneden te gaan en wachten in de prachtige hal op Chiara. 

We nemen afscheid van David en krijgen alsnog een hartelijk ontvangst in de Agriturismo. Een hele mooie plek. Een Agriturismo is een combinatie van een boerenbedrijf meestal landbouw met hotel functie. Ook nu zijn Chiara en Frederico voor een deel zelfvoorzienend. Ze hebben een kleine wijngaard en groenten en fruit waarvan ze hun eigen marmelade en wijn maken.  Na de rondleiding installeren we ons op de niet hele grote maar wel comfortabele kamer en gaan we richting Bologna. Zonder bagage is de wandeling naar de bus uitstekend te doen. Wel is de luchtvochtigheid erg hoog waardoor we al snel zweten als otters. We nemen bus 96 en stappen over op lijn 11 naar het station. We willen even kijken waar we uitkomen. Iets verderop is een gelateria en we eten eerst een Italiaans ijsje. Wanneer we het op hebben, de timing kon niet beter, stopt er voor onze neus een hop on hop off bus. We krijgen een guided tour door de stad en stappen uit op het Piazza Maggiore hartje hartje centrum. Hier zitten we een tijd op een terras. Het kost Aad veel energie al dat reizen en nemen we op ons gemak de omgeving in ons op. We zien niet alleen politie maar ook het leger opvallend aanwezig. De militairen patrouilleren duidelijk zichtbaar op het grote plein. We zijn er niet over uit of dit nu geruststellend is of juist niet? Ik zet het maar uit mijn gedachten. In het centrum ligt alles dicht bij elkaar en ik wil graag het standbeeld van Neptunes zien. Google maps doet het goed alleen laat mijn richtingsgevoel me wel eens in de steek waardoor we extra meters maken, maar ja dan zie je ook meer. Het standbeeld blijkt vlak om de hoek te staan. 

Iets verderop hangen allemaal fotos aan de muur. Dit blijken soldaten te zijn die in de tweede wereldoorlog Zijn gesneuveld en waar herdacht wordt.

Ook de Due Torri zijn op loopafstand. Onderweg komen we duurste winkels tegen waaronder Hermes en onder diezelfde bogen waar Bologna bekend om staat zien we mensen die op straat leven en daar op de een of andere manier een bestaan hebben. Opvallend is dat een aantal daklozen een hond hebben waaronder iemand met een puppy. Hij lijkt goed voor het diertje te zorgen, ik zie eten voor een paar dagen en als hij moe is wordt hij gedragen. Toch vraag ik me af waarom als het al moeilijk genoeg is om voor jezelf het hoofd boven water te houden dan ook nog de verantwoordelijkheid en kosten voor een hond?  Ook zien we  een oudere man, ws van Aad zijn leeftijd met het hoofd gebogen zijn pet omhoog houdend. Aad wil hem geld geven maar dan meer dan we gebruikelijk doen. Mijn hoofd begint meteen te draaien. Gaat hij drank kopen of juist eten terwijl hij drinkt? We lopen door, ws komen we morgen wel terug dan kan het alsnog.

De due torri zijn wat het zegt, twee torens waarvan er een scheef staat waardoor de torens bekend zijn geworden.  De grootste is te beklimmen maar 498 treden is echt to much.

We nemen de hop on weer verder, richting station en maken het rondje vol. Halverwege draait de bus een smalle weg in en rijd een heuvel op waardoor we een geweldig uitzicht hebben over Bologna. 

Het oude Bologna is in een soort hexagon gebouwd met op iedere hoek een wachttoren. We zien er verschillende en ook de restanten aan sommige van de oude stadsmuren. De stadsmuren zijn weg en erbuiten zijn inmiddels verschillende woonwijken gebouwd.

Terug in de agriturismo nemen we een duik in het zwembad waardoor we heerlijk afkoelen. Opgefrist bestellen we pizza, althans dat proberen we en met behulp van Chiara wordt deze keurig aan de deur gebracht. Ze arriveren tegelijkertijd met die van Chiara en Frederico. Moe en voldaan belanden we in bed en ook nu weer slapen we als een blok.