Terminal en een koffer

Doordat we vanuit de kamer op de haven kunnen kijken, weten we dat het een groot complex is en is het niet zo duidelijk waar we morgen precies moeten zijn. We gaan dan ook op onderzoek uit om ons morgen veel stress te besparen. De korte versie is dat we er na een uur achter zijn waar de terminal is en waar we de tickets kunnen kopen. Ook hebben we een timetable zodat we de afvaarten weten. We kunnen met een gerust hart op zoek naar een ontbijt. Inmiddels is het twaalf uur en is de professor open. De eigenaar en ober herkent ons en we worden hartelijk ontvangen in dit keer de paticceria. De koffie is goed maar de croissants ga ik steeds minder waarderen. Maar goed iets anders is er niet. Na de koffie gaan we de stad verder verkennen. We slenteren wat rond in een hele grote winkelstraat. Een soort winkel die me in Florence al was opgevallen is een soort kawai winkel. Kawai is een tekenstijl die in Azie erg populair is en waar dan ook allerlei andere dingen van gemaakt worden zoals knuffels etc. Hello Kitty is bij ons denk ik de bekendste. Hier in Italië zijn er dus winkels die dat dat soort spullen verkopen en ook in Napels zag ik zon winkel een ik kon het niet laten om daar naar binnen te daan en zowaar ook nog wat gekocht. Aad moest naar het toilet dus ergens neergeploft bij een barretje aan de straat, daar zijn er in Italie genoeg van. Ivm dreigende regenwolken en voorspeld onweer wat dichter onder de parasol gekropen maar de stevige bui bleef uit. Het toilet was nogal een onderneming volgens Aad en daar had ik niet zon zin in. Schuin aan de overkant zit een KFC daar kan ik ook wel plassen. Dat gaat niet zomaar want consumptie verplicht maar omdat iedereen bij van die automaten besteld en op nummer wordt geholpen lukte het pas na een tijdje om een flesje water te kopen met een ticket met daarop de code voor het toilet. Intussen stoven er achter mij een heleboel mensen naar binnen want er was een hevige stortbui losgebarsten. Waren wij blij dat we net binnen stonden. Inmiddels ook wel weer wat trek gekregen en bij een echt lokaal tentje niet zo die is ingericht voor de toeristen heerlijk geluncht. Ze zeggen dat als je in Napels bent je dan een pizza moet eten, nou dat is gelukt en hij was erg goed. Aad is echt verslaafd aan polpo en als hij de kans krijgt, dat dus.

Twee steegjes door en we zijn weer in het hotel. Die steegjes zijn een shortcut maar we zeggen tegelijkertijd tegen elkaar hier wil ik niet in het donker lopen. 

Terug in de hotelkamer aan de slag met mijn koffer. Deze heb ik nu zes jaar en inmiddels beginnen met name de wieltjes het op te geven. Van een is het rubber eraf en van de ander bijna en ook komen er scheuren in het plastic van de wieltjes. Hij rijdt hierdoor ook minder soepel en dus wat zwaarder. We kijken er nog eens goed naar. De wieltjes zijn ook niet te vervangen. We hadden eerder in een straatje om de hoek al naar een koffer gekeken maar er ook niet echt uitgekomen. Nu maar eens serieus aan de slag. Op internet opgezocht wat het voor koffer is en een vergelijkbare gevonden met 96 liter inhoud. Foto's gemaakt om een referentie te hebben en op pad naar de meneer die koffers verkoopt.

De man is allervriendelijkste en spreekt zeer beperkt Engels, met zo beperkt als wij Italiaans. Dat we om een koffer komen is hem snel duidelijk. Dat ik er een zoek met een inhoud van 96 liter weten we elkaar uiteindelijk met behulp van translate duidelijk te maken. Hij voert het merk delsey en delsey maakt koffers van 64 liter en van 104 liter. Die van 64 is duidelijk te klein. Die van 104 liter net iets te groot en dan met name de hoogte waardoor ik hem zelf niet meer kan tillen. Dat is onhandig. De koffers zijn afgeprijsd en hij laat het me zien. Wederom met behulp van translate maak ik hem duidelijk dat het niet om de prijs gaat maar om de afmeting. We bedanken hem vriendelijk en hij heeft er alle begrip voor. Als we als weer buiten staan roept hij ons weer terug naar binnen. De andere koffer die in de etalage staat is 96 liter en het is een mooie koffer. Hij heeft echter ook wat nadelen. Hij is duur bijna twee keer zoveel als ik voor mijn oude heb betaald, er zit geen rits in en ik kan de sluitingen niet met een hangslot bevestigen en ben dus afhankelijk van het slot op de koffer zelf.  Het geblokkeerde slot wat ik toen ik naar India vertrok nog in mijn geheugen lijkt mij dit niet de beste keus. Dus we bedanken opnieuw vriendelijk en opnieuw heeft hij er begrip voor dat het niet voor ons is en staan we dan echt wer buiten in de hitte. Want hoewel het inmiddels bijna donker geworden is, is de temperatuur en de luchtvochtigheid nog steeds hoog. Het is nog wat aan de vroege kant maar we lopen toch naar de professore en er is al een tafeltje vrij en kunnen we aanschuiven. Wederom genieten we nu samen van een voortreffelijke Amatriciana. In het donker lopen we niet door de steegjes maar buitenom terug naar het hotel. We zoeken onze spullen bij elkaar en pakken onze koffers vast in want morgen vertrekken we naar Ischia. Wat de koffer betreft hoop ik maar dat de wieltjes het houden anders wordt het wel een heel gesjouwd! Ciao.