Johdpur

Van Udaipur rijden we naar Johdpur en pas als ik de bus in stap hoor ik dat een van mijn reisgenoten (Edwin) zijn paspoort kwijt is geraakt. Edwin is een bijzondere man. In de ochtend heeft hij veel tijd nodig om er een beetje bij te komen, zijn persoonlijke verzorging laat te wensen over en hij is nou niet wat je noemt een sociaal persoon.  Ondanks dat heeft iedereen een zwak voor hem en letten we allemaal een beetje op hem zodat ie de groep niet kwijtraakt en dat soort singen. In een groepsreis heb je contact met iedereen en ook met Edwin heb ik eerder al gesproken. In een van die gesprekken vertelde hij een goeie baan als accountant te hebben gehad maar door een burnout in de WIA te zitten. Hierdoor heeft hij nu tijd en geld om te reizen. Ook vertelde hij dat hij medicijnen gebruikt en nieuwsgierig als ik ben kon ik het niet laten om te vragen welke. Open en eerlijk als hij is zegt hij Clozapine. Ik verslikte me bijna maar ga hier verder niet op in maar de collegas die meelezen begrijpen wel wat er aan de hand is. Deze info heb ik verder niet gedeeld maar ik heb Edwin sindsdien wel wat meer in de gaten gehouden. Toen dus duidelijk werd dat hij zijn paspoort kwijt was wilde de gids hem alleen op de trein naar Delhi zetten. Op dat moment heb ik de gids aangesproken mijn zorgen voor de gevolgen hiervan geuit. Een 10 uur durende treinreis van iemand die het allemaal niet kan overzien in een metropool  als Delhi. Wat als hij op het verkeerde station uitstapt? Hij is een hele makkelijke prooi om te beroven of erger en als hij verdwaalt is er iemand die hem helpt want in Delhi is het echt ieder voor zich.

Edwin gaat mee in de bus en in de tussentijd bel ik in overleg met Edwin en de gids het Nederlandse consulaat in Delhi. Deze adviseren om niet zomaar naar Delhi te komen. Ik krijg een mail toegestuurd met welke papieren er ingevuld moeten worden. Deze moeten naar het consulaat gestuurd worden die ze doorstuurt naar het ministerie van Buitenlandse Zaken. Advies: neem als je een dergelijke reis gaat maken twee recente pasfoto s mee want die heb je nodig voor je nooddocument en nog een of twee voor een nieuw visum. Door het tijdsverschil zou het een dag  kunnen duren voordat het nooddocument klaar zou zijn. Nu is het wachten op de mail van de ambassade en aangezien er geen wifi in de bus is moeten ik wachten tot we bij het hotel zijn.

Wanneer we bij het hotel zijn verteld de gids dat hij contact heeft gehad met zijn kantoor en dat Edwin niet verder met ons mee mag reizen. Hij moet op de trein van 20.15 naar Delhi gezet worden. Het kantoor zegt niet verantwoordelijk te kunnen zijn.

De ontzetting en verslagenheid in de bus is groot, deze hadden we niet aan zien komen.  We hadden gedacht de papierwinkel in het hotel in orde te maken en dan te wachten op het nooddocument want we blijven hier twee nachten.

Terwijl iedereen de bus uitstommelt praat ik nog even na met een paar reisgenoten en als ik de bus uitloop vertelt iemand dat Edwin zijn paspoort heeft gevonden!!! De opluchting is groot bij iedereen.

S'  avonds gaan we eten op het dakterras van Indique een restaurant in de stad en als om 20.15 het signaal van de vertrekkende trein te horen is heffen we het glas en zeggen tegen elkaar, hier zit Edwin niet in! 

De bus had ons naar het nieuwe gedeelte van Jodphur gebracht maar hier konden niets geschikts vinden om te eten wel grote en moderne winkelketens waar iemand iets aan vind. We nemen een tuktuk naar het oude gedeelte van de stad en vragen aan een chauffeur een goed restaurant. Bij het restaurant worden we aangesproken door een andere chauffeur die vraagt of we een rit willen, nee. We zijn er net en hij zegt te zullen wachten tot we klaar zijn met eten. We zien wel.

Hij staat er maar vijf man in een tuk tuk is echt te veel dus we nemen er twee. De chauffeurs zijn broers en zoals altijd wordt er vooraf een prijs bepaald 500 rupees per tuk tuk. Dat is omgerekend iets meer dan €5.- die gasten rijden als een malle maar wel heel goed en we komen veilig in het hotel aan. We hebben een super leuke avond gehad en tevreden gaat iedereen naar zijn eigen kamer.