Galileo Galilei

Na het ontbijt eerst  naar de farmacie gelopen om laxeermiddelen voor Aad te halen. De farmacie  vind je om elke 500 meter dus ik was zo weer terug. Een half uurtje later kunnen we op pad. We nemen het risico niet om heel lang bij de bushalte te moeten wachten op de hop on hop off en  we lopen naar de Basilica Sante Croce. 

De Basilica is prachtig van binnen en van buiten. Het  is een Fransiskaner kerk en terwijl we de graf monumenten bekijken begint er zowaar een ingetogen mis. Deze duurt maar kort. Naast de grafmonumenten van heel bekende mensen is er ook een plaquette van Marconi. Hij heeft een bijzondere betekenis voor ons omdat Marconi de radio heeft uitgevonden en het Morseschrift waar voornamelijk in de scheepvaart mee werd gecommuniceerd. Een buurman van Aad is opgeleid als radio telegrafist voor schepen en heeft nog met het morseschrift gewerkt. Toen Aad en ik ons vaarbewijs haalden hebben we ook ons marifoniebewijs gehaald, de moderne versie van het morseschrift zeg maar.

Het grafmonument van Gilildo Galilei spreekt tot mijn verbeelding. Hij werd verketterd en verguisd maar dankzij zijn opvatting is er een eerste stap gezet om uiteindelijk naar de maan te gaan. Ik maakte voor het eerst kenis met hem toen ik op de sociale academie zat en dat was in meerdere opzichten blikverruimend. Voor mij omdat ik kennis maakte met grote denkers, de culturele geschiedenis en wetenschappers  zoals Galilei en omdat hij beweerde dat de aarde rond is,  wat ook blikverruimend  was. Als ik kon tijdreizen zou ik hem laten zien wat er nu allemaal mogelijk is en dat hij ondanks dat hij vervloekt werd door het Vaticaan een grafmonument gekregen heeft in een kerk en nota bene tegenover Michelangelo.

Bijzonder om het hoofd in marmer  te zien van de man die zoveel wereldberoemde kunst gemaakt heeft. Er is een grafmonument van Machiavelli en ik zie een grafmonument van Rosini een componist. Buiten in de tuin een beetje weggestopt het monument van Florence Nigntingale, de a,dy with the lamp. Ondanks weggestopt wel de enige vrouw in het gezelschap. De kerk is prachtig versierd met een enorm crucifix en voornamelijk,religieuze afbeeldingen.

Van het Basilico Santa Croce lopen we in een minuut of tiennaar het Ufizzi voor de tweede poging. Het is heerlijk weer zelfs warm en eigenlijk ben ik te dik gekleed. Ik had gerekend op regen en koude wind niet op heerlijk voorjaarsweer. Ik klaag niet absoluut niet, het is heerlijk om zo door deze prachtige stad te lopen. De rij bij het Ufizzi is aanmerkelijk korter dan van de week en de zon maakt het wachten aangenamer.  Toch is de rij voor sommigen  nog te lang een groepje van een stuk of zes opgeschoten jongens voegt in op een plek die daar niet voor is bedoeld. Ik laat het maar. Het weer is te mooi om me er druk over te maken. Eenmaal de kaartjes in bezit lopen we door naar de volgende rij waar we eigenlijk zo naar binnenlopen.

Twee enorme trappen verder komen we in een inmens lange gang waar aan weerzijden marmeren bustes staan opgesteld van oude romeien waaronder Galicula, Augustus en beelden uit de mythologie. 

In de zijvertrekken van de lange gang zijn zalen waar de grote meesters hangen. We zien werken van Botticelli, potretten van de medici, eindelijk een gezicht bij die familienaam, en een rond schilderij van Michelangelo waarbij er figuren uit de lijst komen. De lijst is ook gemaakt door Michelangelo.

Er is niet alleen veel te zien, er zijn ook erg veel mmensen en binnen is het benauwd en erg druk. Gelukig staan er ruim voldoende bankjes en kunnen we regelmatig even zitten. We hebben lang niet alles gezien maar daar was het ook te druk voor. Ik wil niet weten hoe het hier in het hoogseizoen is. Vanmorgen op het plein bij de Duomo waren niet alleen de paarden en koetsen uit hun sral gehaald maar de toersiten waren ook ruimschoots aanwezig. De rij voor de Duomo maakte een haakse bocht op het enorme plein. Waarschijnlijk kun je in de zomermaanden hier over de koppen lopen. 

Na ons bezoek aan het Ufizzi lopen we terug naar het tentje waar we eerder zaten bij de Basilica Sante Crose. Ineens realiser ik mij dat het vandaag onze laatste dag in Firenze is. We hebben lang niet alles gezien wat er te zien valt maar we hebben wel genoten.  We besluiten te gaan eten bij trattoria San Lorenzo een eettentje naast de kapel van de Medici de San Lorenzo. De sfeer is net als de vorige keer geweldig en het eten heerlijk. Van te voren had ik een tafeltje geresveerd en dat bleek geen overbodige luxe. 

Morgen gaan we na het ontbijt met de trein naar Pisa en daar vandaan vliegen we terug naar Amsterdam. Morgen nog een laatste dag genieten van Bella Italia