Torre dei Guinigi

233 treden omhoog en 233 treden naar beneden om bovenop de toren te staan en een fantastisch uitzicht over Lucca te hebben. Het is nog ochtend als we aan de klim beginnen en de temperatuur is nog te doen. Ik had verwacht dat het binnenin de toren wel wat koeler zou zijn maar hij is natuurlijk hol waardoor de temperatuur binnenin aardig opliep. Tot tweederde van de treden is het goed te doen omdat dit brede stenen trappen zijn. Daarna worden deze vervangen door ijzeren trappen die steeds smaller worden en elkaar passeren is bijna niet te doen. Een trap is zo smal dat daar maar een persoon tegelijk overheen kan en die moet dan ook nog niet al te dik zijn. Onder het mom van het uitzicht genieten is er ruimte om in alkoofjes te staan en even op adem te komen. Ik ben niet de enige. Eenmaal boven geven de bomen heerlijk schaduw en staat er een lekker windje.  Aad heeft de foto's op zijn camera van het uitzicht en die kunnen we thuis pas overzetten.

De 44 meter hoge Torre dei Guinigi is een ware blikvanger van de stad. Verantwoordelijk voor de bouw is de familie Guinigi die de bakstenen toren in de 14e eeuw naast hun paleis liet bouwen.

Behalve als verdedigingstoren is de bouw ook bedoeld als een teken van hun welvaart waarmee de adellijke families elkaar probeerde af te troeven. Tijdens het hoogtepunt van hun macht bezat de stad maar liefst 130 torens, waarvan er nog maar een paar zijn overgebleven. De toren is gebouwd in de Romaans-Gotische stijl. Karakteristiek hiervoor zijn de door bogen omsloten ramen die zijn voorzien van drie of vier vensters, die van elkaar worden gescheiden door ranke zuilen, voorzien van spitsbogen.

Na de toren beklommen te hebben slenteren we wat door de stad en drinken we een heerlijke ijskoffie, ook de bruschetta smaakt goed. Wanneer we wat bijgekomen zijn van de klim lopen we richting Piazza dell Anfiteatro. Dit ovale plein is gebouwd op de ruïnes van het oorspronkelijke Anfiteatro waar in vroeger tijden 10.000 mensen de gevechten van de gladiatoren konden bekijken. Waar nu bestrating ligt was vroeger ongetwijfeld zand en daaronder de kooien met wilde dieren en de gladiatoren. Je komt het plein op door een van de vier bogen. Een van de bogen zou nog op de originele stenen moet staan maar ik heb ze niet kunnen ontdekken.  

Het piazza is nu vooral een toeristische trekpleister waar uitbuiters geld proberen te verdienen. Wanneer er foto's van de gerechten staan en de obers hun gasten naar binnen lullen weet je dat je daar niet moet gaan eten. Hebben we dan ook niet gedaan want vanavond eten we in het hotel waar een diner included is in onze boeking.

Het is vermakelijk om de bedrijvigheid aan de rand van het plein te zien. Opvallend is dat er veel groepen jongeren zijn en dan veel Nederlanders. Na een wijntje steken we het plein over en lopen langs de achterkant langs het plein met souvenirs winkeltjes en alweer een gelateria. We hebben al een aantal ijsjes op en ze waren allemaal lekker. 

Er zijn een aantal winkels met kleding te vinden er wordt veel linnen uit Firenze verkocht. Aad heeft een mooi groen overhemd uitgezocht wat hem goed staat.

Terug in het hotel komen we eerst wat op temperatuur voordat we gaan eten. Keuze hebben we alleen tussen vlees of vis, de rest van het menu is bepaald. Vooraf krijgen we gefrituurde courgette bloemen, die een stuk beter smaakten dan die in La Spezia. Aad kreeg taglietine vongole, smalle tagliatelle met zeevruchten en voor mij ravioli met ragu zoals de bolognesesaus in Italië heet. Beiden zeer smakelijk. Aad heeft een witte wijn en ik een rode die me doet denken aan een Rioja maar toch echt uit Toscane komt. Dat etiket onthoud ik! Als nagerecht de klassieker Tiramisu, gewoon lekker. Terug op de hotelkamer nog even naar een Italiaanse quiz gekeken, is goed voor je woordenschat, en al snel in slaap gevallen